it looks like
μου είπαν θα σκεφτούμε εμείς για σένα και με κάθησαν σε έναν τεράστιο δερμάτινο καναπέ.. Αυτοί, όσο εγώ κοιμόμουν, δούλεψαν για το καλό μου.. κατέθεσαν ιδέες, προτάσεις, σχέδια, γνώμες… όλα με βάση την καινοτομία. Ίδρωσαν, μάτωσαν. Μια κοπέλα ξανθιά με θεληματικό μπούστο τους σκούπιζε τον ιδρώτα χαμογελώντας στην κάμερα. Τελικά αποφάσισαν… με ξύπνησαν και είπαν “σε θέλουμε εδω μαζί μας..” και εγώ είπα “οχι”… δεν με ‘αφησαν τα δαιμόνια βλέπετε… και να ‘μαι λοιπόν. Καλή σας μέρα!
υ.γ: Τα δαιμόνια με έστειλαν εδώ.. για ότι γραφθεί, οτι εικόνα ανέβει, προς Θεού… αυτά ευθύνονται…
υ.γ: εσείς τις σκέψεις σας πως τις ονομάσατε;
Μάι 22, 2010 @ 13:55:22
Εμένα οι σκέψεις μου δεν έχουν όνομα, έχουν εικόνες…
Μάι 22, 2010 @ 13:57:08
σαν να λέμε δηλαδή χίλια ονόματα; Ακόμα καλύτερα τότε
Μάι 22, 2010 @ 14:15:32
αβάπτηστα είναι ακόμα,περιμένουν στιγμές για να ονομάσουν
Μάι 22, 2010 @ 14:16:04