ονειρευτηκα παραξενα πουλια.. με περιεργο πεταγμα. Αναρχα πατουσαν στα συννεφα, κρατουσαν λουλουδια στο ραμφος τους, χαμογελουσαν στους ανθρωπους. Ηταν ομορφα.

ονειρευτηκα περιεργα κλουβια, 10 εκατοστων με χοντρα σπιρτα για καγκελα και τα κρατουσαν τα παιδια στις χουφτες τους.. αφηναν μεσα την ανασα των μαναδων τους οταν τα εστελναν σχολειο… τα εβαζαν στοχο και τους πετουσαν πετρες να τα διαλυσουν… Ηταν ομορφα.

Ονειρευτηκα να με ξυπνανε σπουργιτια το πρωι… να χτυπαει η ανασα μου στο φρεσκο σεντονι και να πεφτει στο μετωπο μου δροσερη… εμπαιναν απο το παραθυρο μυρωδιες απο ζυμαρι, απο καβουρδισμενα αμυγδαλα.. Ηταν ομορφα

Ονειρευτηκα οικογενεια… τον πατερα να παιρνει τον μικρο να του μαθαινει τα μυστικα της μπαλας στην αυλη.. την μητερα να βαζει τα χερια της πριγκιπεσσας της μεσα στην ζυμη και οι τεσσερις τους να ξεκουραζουν τον ηλιο φωτιζοντας μονοι τους. Ηταν ομορφα

Ονειρευτηκα παιχνιδια.. την κατερινα να «κλεβει» στο κρυφτο, τον Βασιλη παντοτε να μενει τελευταιος και να χρηζεται απο μονος του ηρωας… και τους γεροντους να βλεπουν πιτσιρικια και να ξαναζουν. Ηταν ομορφα

ονειρευτηκα μια λιμνη… μικρουλα και ολογυρα της παπαρουνες… εκοβες μια και σε κυνηγουσα.. και οι δυο ξυπολυτοι κι οι δυο ερωτευμενοι… τα γελια μας ξεσπουσαν στην επιφανεια της.. φτιαχναμε κυμα και πλεναμε τις φοβερες μας. Ηταν ομορφα

ονειρευτηκα παιδια. ενα τοσο δα πραγματακι μου πιανει το δαχτυλο και μια καμπυλωτη γραμμουλα εμφανιζεται στο προσωπακι του.. τι ερωτας… Ηταν ομορφα

ονειρευτηκα ερωτα… κοιμαμαι και με ξυπνας με φιλια.. χανω τα λογια μου και τα βρισκω στα χειλια σου. Ηταν ομορφα

ονειρευτηκα το «σ’ αγαπω». Ηταν ομορφα

ονειρευτηκα Θανατο… αφου εζησα ολα τα προηγουμενα ειναι ομορφα.

Advertisements